هو الله

اسلام

دو سه روز گذشته تو سایت یوتوب دارم ویدئو‌هایی‌ که از "احمد دیدت" گذاشتن رو میبینم. احمد دیدت به نظر من یکی‌ از بزرگترین چهره‌های اسلام به شمار میاد چون قرآن رو خیلی‌ خوب میدونه و توی این چند روز گذشته من یه دنیا درس از اون گرفتم. متأسفانه الان تو قید حیات نیست.
دارم بیشتر میفهمم که چرا بزرگان عرفان میگن که شریعت پایهٔ و اساس طریقت هست.  به نظر من دین چهار چوب خیلی‌ خوبی‌ برای زندگی‌ آدم میده. البته این در شرایطی هست که اسلام با پایه قرآن درک بشه نه فتوا یا حدیثایی که صحتش معلوم نیست. با این درک درست می‌شه پا تو راه درست گذشت و کمتر اشتباهایی رو مرتکب شد که باعث شکنجه روح میشه.

به نظر من اسلام تو ایران فوق‌العاده چهرهٔ زشتی رو پیدا کرده. دلیل اصلیش هم آمیخته شدنش با تعصبات و خرافات شیعی هست. این تفاوت رو وقتی‌ که ایران هستم خیلی‌ خوب حس می‌کنم. اکثر مردم ایران رو تو دو گروه میبینم، یکی‌ گروهی که اصلا به دین و مذهب اعتقاد ندارند و به قول خودشون دو روز دنیا رو باید با "آزادی" زندگی‌ کرد و آزادی برای اونها یعنی‌ انجام کارهایی‌ خلاف اسلام. و گروه دوم کسانی‌ هستند که به مذهب آغشته به خرافات اعتقاد دارند و به اینکه روزی امام زمانی‌ خواهد آمد که اونا رو نجات بده. خیلی‌ کم پیدا می‌شه کسی‌ که این "گرد و خاک‌های دولتی" رو بزنه کنار و اسلام رو بدون داشتن تعصبات قبلی‌ بشناسه و درک کنه. با همهٔ اینها در آخر روز خدا خداست و عشق هم عشقه، ولی‌ برای درک اینها باید چشمها رو شست و طور دیگر دید. 

دینم رو دوست دارم، قرآن رو دوست دارم، پیامبر رو دوست دارم، خدا رو خیلی‌ خیلی‌ خیلی‌ دوست دارم و تعصبی هم ندارم. نه برای بهشت یا ترس از جهنم، ولی‌ این چیزها با روح من گره خرده و احساس دوستی‌ و صمیمیت عمیقی با اینها می‌کنم. خوشحالم که اعتقادم هیچوقت با زور ساخته نشده و تونستم توی چند سال گذشته با یاد گرفتن از اشتباهای زیادی که مرتکب شدم به آرامش برسم. از این به بعد اگر از رودخونه حرف زدم بدونید که منظورم همین آرامشه، تو دنیای من به خاطره صفاش اسمش رودخونست. لبخند

   + مطرب دل ; ۸:٥٢ ‎ق.ظ ; ۱۳٩٢/۱٢/٧
comment نظرات ()