هو الله

آب صافی آینه دار ماه است...

در سرشت آدمی همه علم ها را در اصل سرشته اند که روح او مغیبات را بنماید چنان که آب صافی آن چه درتحت اوست از سنگ و سفال و غیره و آنچه بالای آن است همه بنماید عکس آن.  در گوهر آب این نهاد است بی علاجی و تعلیمی. لیک چون آن آمیخته شد با خاک یا رنگ های دیگر,   آن خاصیت و آن دانش از او جدا شد و او را فراموش شد. حق تعالی انبیا و اولیا را فرستاد همچون آب صافی بزرگ که هر آب حقیر را و تیره را که درو درآید از تیرگی و از رنگ عارضی خود برهد.  پس او را یاد آید چو خود را صاف بیند بداند که اول من چنین صاف بوده ام به یقین و بداند که آن تیرگی ها و رنگ ها عارضی بود.  یادش آید حالتی که پیش از این عوارض بود و بگوید: هَذَا الَّذِی رُزِقْنَا مِن قَبْلُ  (سوره بقره آیه ٢۵) پس انبیا و اولیا مذکران باشند  او را از حالت پیشین نه آن که در جوهر او چیزی نو نهند.

 -فیه ما فیه

                                                                                                                                          

(نحن نزلنا) بخوان و شکر کن                  کافتابی کرد از بالا نزول

 

   + مطرب دل ; ٤:٥۱ ‎ق.ظ ; ۱۳۸٧/۱٢/۱٩
comment نظرات ()